آسپيرين تا حدودى از عوارض آن جلوگيرى شده است . پاراستامول به كاهش درد و تب كمك مىكند ولى مصرف درازمدت آن ممكن است به كبد و كليه آسيب وارد سازد . و بالاخره مهمترين انتقادى كه به اين‌گونه داروهاى ضد درد مىشود اين است كه روى درد ماسك مىگذارند و درد را موقتا پنهان مىكنند ولى در ريشه و علت اصلى درد اثر نمىگذارند و از طرف ديگر دردكش‌هاى شيميايى تجارتى اغلب داراى عوارض جانبى هستند و اثرات نامطلوبى روى ساير قسمت‌هاى بدن مىگذارند . مثلا تعدادى از ضد دردهاى شيميايى مصنوعى از طريق سركوب كردن تشكيل پروستاگلاندين‌ها عمل مىكنند . پروستاگلاندين‌ها موادى شبه هورمون هستند كه بسيارى از اعمال حياتى و متابوليسم بدن را تنظيم مىنمايند و از جمله در تنظيم فشارخون و عادت ماهيانه وضع پوست بدن نقش دارند . ولى عده‌اى از پروستاگلاندين‌ها نيز در قسمت‌هايى از بدن التهاب ايجاد مىكنند كه مطلوب انسان نيست . برخى از داروهاى ضد درد كه در اين قبيل موارد خورده مىشود درعين‌حال كه با سركوب كردن توليد اين‌گونه پروستاگلاندين‌ها ، التهاب و درد را تسكين مىدهند ولى خودبخود متأسفانه روى پروستا گلاندين‌هاى مفيد نيز اثر مىگذارند و آنها را سركوب مىكنند بنابراين بديهى است اگر يك نوع داروى ضد درد پيدا شود كه ضمن تسكين درد و التهاب ، اثرات بدى روى ساير قسمت‌هاى بدن نيز نداشته باشد مورد استقبال قرار مىگيرد . در اين راستا به نظر مىرسد كه DLPA راهگشاى مناسبى باشد و بطورى كه از نام آن برمىآيد اين ماده مخلوطى از شكل L و شكل D فنيل آلانين است . شكل L آن مىتواند به پروتئين ملحق شود در حالى كه شكل D آن نمىتواند به پروتئين بپيوندد و فقط براى تأثير درمانى يعنى دردكشى مورد نظر نقش دارد . اين مطالعات توسط شخصى به نام دكتر سيمور « 1 » اهرنپرز و همكارانش در دانشگاه

--> ( 1 ) . DR . Seymour Ehrenpreis .